Dünya üç beş bilgisizin elinde;
Onlarca her bilgi kendilerinde.
Üzülme; eşek eşeği beğenir:
Hayır var sana "kötü" demelerinde.

Dedim: artık bilgiden yana eksiğim yok;
Şu dünyanın sırına ermişim az çok.
Derken aklım geldi başıma, bir de baktım:
Ömrüm gelip geçmiş, hiç bir şey bildiğim yok.

ÖMER HAYYAM

GEÇER

Izdırabın sonu yok sanma, bu âlem de geçer,
Ömr-i fâni gibidir, gün de geçer, dem de geçer,
Gam karar eyliyemez hânde-i hurrem de geçer,
Devr-i şâdi de geçer gussa-i mâtem de geçer,
Gece gündüz yok olur, ân-ı dem âdem de geçer.

Bu tecellî-i hayat aşk ile büktü belimi,
Çağlayan göz yaşı mı, yoksa ki hicrân seli mi?
İnliyen sâz-ı kazânın acaba bam teli mi?
Çevrilir dest-i kaderle bu şu’ ünun filimi,
Ney susar, mey dökülür, gulgule-i Cem de geçer.

İbret aldın, okudunsa şu yaman dünyadan,
Nefsini kurtara gör masyâd-ı mâfihâdan.
Niyyet-i hilkâtı bu aşk-ı cihân-arâdan,
Önü yokdan, sonu .oktan, bu kuru da’ vâdan
Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer.

Ne şerîat, ne tariykat, ne hakiykat, ne türe,
Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre,
Câhilin korku kokan defterini Tanrı düre!
Mâ’ rifet mahkemesinde verilen hükme göre,
Cennet iflas eder, efsâne-i Adem de geçer.

Serseri Neyzen’ in aşkınla kulak ver sözüne,
Girmemiştir bu avâlim, bu bedyi’ gözüne.
Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.
Pir olur sâkiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne,
Hâk olur pîr-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer.

1943
NEYZEN TEVFİK

bugünlerde herkes gitmek istiyor

Bu günlerde herkes gitmek istiyor.
Küçük bir sahil kasabasına,
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...
Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey...
Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
Bir kendisi...
Bu yeter zaten.
Herşeyi, herkesi götürdün demektir.
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.
Hadi kendimize razıyız diyelim,
Öteki de olmuyor;
Yani herşeyi yüzsütü bırakmak göze alınmıyor.
Böyle gidiyoruz işte.
Bir yanımız "kalk gidelim",
Öbür yanımız "otur" diyor.
"O"tur" diyen kazanıyor.
O yan kalabalık zira...
İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma duygusu...
En kötüsü alışkanlık...
Alışkanlığın verdiği rahatlık,
Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
Kalıyoruz...
Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
Evlenmeler,
Bir çocuk daha doğurmalar,
Borçlara girmeler,
İşi büyütmeler...
Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
Misal ben;
Kapıdaki Rex'i bırakıp gidemiyorum.
Değil bu şehirden gitmek,
İki sokak öteye taşınamıyorum.
Alıp götürsem gelmez ki...
Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında.
Herkes onu, o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?
"Sırtında yumurta küfesi taşımak" diye bir deyim vardır.
Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin.
Kendi imalatımız küfeler...
Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira!
Ölüme inat tutunmak lazım,
İnadına kök salmak lazım.
Bari ufak kaçışlar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az.
Sadece kaymak tabakası.
Hepimiz kaçabilsek...
Bütçe, zaman, keyif denk olsa...
Gün içinde mesela;
Küçücük gitmeler yapabilsek.
Ne mümkün?
Sabah 9 akşam 18...
Sonra başka mecburiyetler...
Sıkışıp kaldık...
Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli bu kadar ağır olmamalı.
Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karşılığı bir ömür yani...
Ne saçma...
Bahar mıdır bizi bu hale getiren?
Galiba..
Ben her bahar aşık olmam
Ama her bahar gitmek isterim.
Gittiğim olmadı hiç, ama olsun...
İstemek de güzel.

Can Yücel

böyle kahpedir dünya

son 11. staj günümde yoğun çalışmalarım dolayısıyla 3 film izleme olanağı buldum:) biri klasiklerden diğer ikisinde bildiğin romantik komedi piyasa filmiydi.
çok enterasan olan "hayalet sevgililerim"di. her erkeğin özlemini duyduğu yaşama sahip adamın başından geçenler hayallerini yıkmaya yönelik olsa da, olabildiğince gerçekti.
abi ben çok çapkınım, bağlanamam, kız kaprisi çekemiyorum vs. komik erkek tripleridir ya kim seni bağlamak istedi ki bağlanasın:) kandırılması en kolay tür...
çevremdeki kızların günden güne bayağılaşan kaşarlıklarını gördükçe gerçekten erkeklere üzülüyorum artık. ucuz kız, zor erkek dünyasında yaşamak değilim:)
telis yazarken bi yandan da hayata dair sıkıntılara girdim...

dinle kendini

gidenlerin ardından yitirilen nedir?
neden kaybettiğini sanar insan onu yalnız bırakmayı seçenleri... yalnızlık belki de özgürlük gibidir. yitireceklerin olmaz yalnızsan kısıtlanmazsın hayatta 2 kişilik de yaşamazsın mesela artık teksindir. kararlarını, hatalarını tek başına alman atlatman gerekir. tek kötü yanı belki mutluluklarını da tek başına yaşayacak olmandır. belki yalnızsan mutlu da olamazsın kim bilir...
önemli olan kendinle hesaplaşabilmek değil midir?
acını,sevincini, kazancını, kaybını tek başına da sırtlayabilmek...
bence kimse yalnız kalamaz bu hayatta, nasıl özgür olamıyorsak yalnız da kalamayız, istesek de yapamayız. söz gelimi de olsa eş, dost, aile, akraba, eskiler, yeni olma çabasındakiler... hep yanımızdalar değil mi? kalabalık da aslında yalnızlık değil mi?

stajyer

staj yapmak eğitici midir?
1 buçuk yıl türkiye'nin en seçkin kurumlarından birinde staj yapmış biri olarak hala bu sorunun cevabını bulamıyorum:)
stajın en korkuncu yaz dönemine denk gelen ve benim şuan çok zengin okulum sayesinde yapmış olduğum 60 iş günü olanı bence. herkes tatil yaparken, stajını bitirirken, kurumun kadrolu stajeri damgası yemek de bunun diğer bir yanı:)
ben artık 1 hafta da olsa tatil yapmak istiyorum ve oksijensiz kaldığım için de akli işlevselliğimi kaybettim sanırım:)

Fikret Kizilok - Zaman Zaman
Yükleyen sayit. - Video klipler, sanatçı röportajları, konserler ve çok daha fazlası.

seyr-ü sefada yıldızlar siyaha yanmış

varolmanın dayanılmaz hafifliği:)
nasılda beni betimliyor şuan.
3 kelimeyle tarif edilecek kadar dar mıyım?yoksa bu 3 kelime bana fazla mı?
eski hayatıma geri dönme adımları atmaya başladım bugün. geçmişe yolculuktan çok özüne dönüş bu durum benim için. yanlışlarımı bırakıp doğrulara dönme isteğim var.sevilme isteğim var öyle çocukluk aşkı gibi birinin yolda aklına geleyim gülümsesin beni düşünüp...
fütursuzca sevebileyim birilerini, sonunu düşünmeden, kaçmadan, yanlış mı diye kaygılanmadan...
benden geçti mi diye de düşünmüyor değilim.bugün dinlemek zorunda kaldığım bir konu yönlendirdi beni bu düşüncelere.20 yıllık evliliğini yanında çalışan kadın yüzünden bitirmek zorunda kalan birini dinledim. ömrünün yarısını verdiğin insan ne kadar çirkinleşebilir. erkek milleti ne kadar kandırılabilmesi kolay bir türdür yada kadınlar ne kadar çakal olabilir.
hemcinslerimden tiksindim.yanlış, hata söylenmesi ne kadar kolay sonuçları ve yaşanması nasıl zor kelimelerdir.
insan hayatını birkaç kelime mi yönlendirir?herşey bu kadar basit midir?hayat 2 heceli fakat ne kadar da acı ve mutlulukla dolu birşeydir.

gün gelir büyürsün ya birden

yorgundum
huzur istedim
hayatına girdim
zorla alıştırdım kendimi
mutlu oldum
üzüldüm
kendimi cezalandırma yöntemimdin başlarda
sonra sebebim oldun
güzel hayaller kurduk
sevdim
sevildim
seviştim
huzur sendeydi
huzur bendeydi
alıştım
seninle yaşamaya başladım
sen yine eskisi gibi doyumsuzlaştın
bağlanmaktan korktun
ben senden yoruldum
hayaller kurmak artık sonumuzu getiriyordu
ne kadar çok seversek o kadar uzaklaşıyorduk
sende bende korktuk
benden gitmen için geldim
gitmek istemedin
sonunda yine ben gittim
senden, hayallerden, düzenden, yaşamdan, mutluluktan kaçtım
acılarla olgunlaşmayı seçtim
ve sonunda senin en korktuğun oldu
ben senden de, kendimden de gittim...

gidiyorum bu şehirden

gidiyorum yine bu şehirden:( mutlu olmam gerekirken neden mutsuzum? herşey alt üst olacak ben yaptığım her şeyi aynı sabırsızlıkla yıkacakmışım gibi...
herşey olacağına varır değil mi? herkes hakettiğini yaşar?her hatanın bedeli ödenir?
gel ey seher şarkısında içlenmekteyim bunları yazarken 5 saat sonra bambaşka biyerde olacağım için heyecanlı, ümitsiz, sabırsız karmakarışık duygular içerisindeyim.
Sanırım redd'in şarkısında olduğu gibi "inandım, yaşadım, yaşandım daha çok"

hiç bir yerimde yok asaletin ibresi

Ben allahın sevgili kuluyum en kötü zamanımda beni seninle ödüllendirdi:) Kimine göre harika gelen bu sözler neden benim kulağımı tırmaladı?
Neden bunun karşılığında mutlu olmam gerekirken sen bana ödül müsün yoksa ceza mı henüz tahlil edemiyorum yanıtı verdim.
Benim sorunum ne, ne yapmaya çalışıyorum, beklentilerim isteklerim ne acaba? Doyumsuz muyum?
Kendimi anlayamaz oldum git gide zorlaşıyorum kendime.Çok fazla insan içine karışmamam gerek sanırım beni en çok insanlar karmaşıklaştırıyor. Öylesine net sade yaşamak istiyorum ama ne mümkün:(
Mutsuzluğum kronikleşti sanırım ve virüs gibi çevreme de yaymaya başladım. Kimi soksam hayatıma onu da mutsuz etmek için elimden geleni yapıyorum fakat ne hikmetse sonunda yine ben mutsuz oluyorum?
Biri bana bişey yaptırmış olmalı ve bunların nedeni bu olmalı diyerek kendimi aptalca teselli etmek ümitsizliğimin göstergesi.
Yetinmeyi bilmemek en kötü bi ceza sanırım insanoğluna verilmiş.
Ve ben bununla cezalandırılmış olmalıyım.
Diyorum ki her seferinde evet bu kez iyi güzel herşey...Peki ben neden öylesine söyler oldum bu sözleri. Neden çevreme göre herşey mükemmel sürerken hayatımda bende doldurulamaz bir boşluk var?

BİLİYORUM SANA GİDEN

Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni

Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi

Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini

Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli

Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki

Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği

Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizim için söylenmiş sanki

Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini

Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi...

Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki

İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri

CEMAL SÜREYA

mış gibi...

İnsan kendini ne kadar kolay kandırabilir ki? Mış gibi yapmak neyi kolaylaştırır hayatta? Şimdi bir sevgilim varmış gibi, özel şeyler yaşıyormuşum gibi, onu merak ediyormuşum ilgileniyormuşum gibi:) Ne saçma, ne boş aslında sadece can sıkıntısından yapılan şeyler? Çocuk muyum ki sıkıntıdan insanların canını acıtıyorum.Yoksa bu bir kişilik bozukluğu mu? Bir adamın yanında uyanmak huzur veriyor diye sadece ne kadar şey paylaşabilirsin ki? Seviyormuş gibi davranıp kendini de kandırmak ve buna inandırmak... Ne salakça... Onun kokusunun üstüme sinmesi, fedakarlıklar, aramalar, kıskanmalar, inandırma çabaları...
Çocukluğumdan kalma inadımdan mı kaynaklanıyor acaba herşeyin tamamen benim olmasını istemem. Benim olunca değerini bilememem ve bırakıp gitmem...
Eski sevgililerimin yeni sevgililerinden de hep nefret ettim hayatım boyunca ne kadar kötü olabilirler ki sevdiğim adamların sevdikleri? Saçma sapan bir yaşam tarzı oluşturdum kendime sanırım...Titreyip kendime gelme zamanım ama ona bile halim yok...
Yaşıyor"muş" gibi yapıyorum...

deneysel yazı:)

Günlerdir sanal aleme küsmüş, hayatı daha çok gözlemle sürdürmüştüm:) ama hazin son yine başlıyor finallerim:) İlk iki finalimin kamera ve kurgu olması biraz içimi rahatlattı neyse ki...
Sokak kızı hayatım atraksiyonlarla ve değişimle son buldu. Kendi kendime laf sokar oldum artık. Ev arkadaşlarımı haftalardır göremediğimi farkettim:) bu yüzden dün geceyi onlara ayırdım. Kağıt oynayıp içtik, final hazırlığı tabi:) Kronik uykusuzluk sebebiyle yine uyuduktan 3 saat sonra uyandım. Simpsons'ın bitmesiyle bari yazı yazıyım dedim fakat pek olmadı.
İnsan mutsuz, huzursuz ve duygulu olduğu zamanlar yazıyormuş demek bunu anladım. İçinde eğer yaran varsa kabuklarını dökmek istiyorsun, belki de bu yüzden yazıyoruz... Tespitlerim yersiz de olabilir, bilemedim. Yazmak istedim ama olmuyor aklımda birşey yok ki...Sanırım beynim alkol yüzünden sulandı yada uyuştu.İngilizce hocamızın bedduası da tutmmuş olabilir. Adam devamsızlık yüzünden sınav notlarımızı kırmış, odasına gidip konuşmak istediğimizde de benim IQm 180 2 doktoram var sizinle konuşamam dedi:) Aptallaştım... Zaten mevsimsel migrenim de var. Bu havalar da ölürüm heralde ben en çok alkol tükettiğim ve ilaç aldığım dönem bu çünkü. Tatile ihtiyacım var fakat vaktim yok. Okula gitmediğim 3 haftanın tamamını babamın yanında huzurla yazlıkta geçirseydim keşke diye de iç geçirmiyor da değilim. 4 gün izmir kesmedi beni... Öncesinde istanbul o kadar yormuştu ki; bastı dersem mecazdan çıkar, gerçeklik payı yüksek çünkü bastığının:)Bu dönemde başıma tuhaf şeyler de geldi tabi. Özellikle İzmir'den dönüşümde ki 2. şoför tez konusu olabilecek içselliğe sahip. Ben inerken kurduğu cümle karakter özeti gibi zaten. Bavulunu oraa goydum gülüm laph toph gırılmasın dei:)
Şuan cnbc-e de bir çizgi film var adamın yok etme çipi var. Olsa ne güzel olur değil mi istediğimizde kendimizi, istediğimizde bizi rahatsız edenleri yok etme çipimizle ortadan kaldırsak:)
yazı deneysel sinema gibi oldu biryerde ne kadar çok şey aktarabilirim/aktaramam.

dokunuş

Ellerim
Perdelerini açıyor varlığının
Bir başka çıplaklıkla giydiriyor seni
Gövdelerini soyuyor gövdenin
Ellerim
Bir başka gövde yaratıyor gövdene

Octavio PAZ

Ayna, ayna hadi söyle benden daha arsızı var mı?

Neden iyi adamlar kendini kötü tanıtmaya çalışıp hayvanlaşır ki? Hep hayatımda tanıdığım en iyi erkekler; kız kötü adam sever psikolojisiyle olsa gerek kendini farklı göstermeye çalıştı. Neden bunu yaparsın ki? Yalan; kızlar kötü adam sevmez sadece çok iyi adamlara tahammül edemez, kıvamında olmalı herkes:) Ben hep aldatırım, çok çapkınım aslında, fazla insan sevmem değer vermem ben vs... Amaç ne ki? Titre bi kendine gel. Kızlar da çapkın, onlar da asi, hırslı, kıskanç, aldatır ama bunu anlatma gereği duymuyorlar sanırım...Erkekler de öyle olsa keşke:) Sıfatını kabullen, yaradılışını benimse, kötü olmaya çalışma olduğun gibi ol... Kız milleti zaten öle hayvansever yaradılışlı, çocuk da sever ama bunun bilincine varmalı herkes...
Namusu bacak arasında arayan grup da değil bunlar apayrı özgüven eksikliği olan adamlar, mış gibi yapmaktan keyif alırlar...Kıza aşık olup, olmamış gibi yaparlar ki kız ondan uzaklaşmasın... Ah bu erkekler kendini zeki zannedip de en kolay kandırılabilenler... Rap kıvamında oldu bu yazı bende şaşırdım kendime:) Örnekleri o kadar çok ki bunların benim hayatımda, isteğim kısa cümlelerle anlatmak sadece... Manga'nın yeni albümüne bayıldım. Özellikle "Dünyanın sonuna doğmuşum" bana fazlasıyla hitap etti... Ne kadar malın arasında yaşadığımızı hatırlattı.
Sıdıka dizisini izleyip hayatta bir kaygım derdim kalmasın öyle mal gibi bakayım düşünmeyeyim istiyorum hiçbirşeyi...

rüya

Bir rüya gördüm, sen vardın yanımda herşey çok güzeldi...
Gerçek oldu o rüya ama çok kısa sürdü, yitimimiz çok çabuk oldu.Şimdi binlerce hata yapıyorum, başka tenleri seviyorum...Unuttum dediğimde tam yeniden en çirkin yüzünle karşıma çıkıyorsun. Çocuklaşıyorsun, saçmalıyorsun, basitleşiyorsun...Benim unutmamama neden olmuyorsun. Ben teselliyi başka kollarda arıyorum, küçüklüğümde olduğu gibi, başka adamları seviyor gibi yapıyorum.Biraz özgür olmak tek istediğim, içimden çıkmanı sağlamak... Yapamıyorum... Sen yapamamam için elinden geleni yapıyorsun. Alkol yine sevgilim oluyor, damarlarımdaki tek sıvı oluyor...Geceleri yalnız uyuyamıyorum. Ben rüyalarımdan güzel uyanmak istiyorum, seni güzel hatırlamak istiyorum. Rüyalarda yaşananlar güzel hatıralar olsun, mutlu olalım istiyorum. Sırf bu yüzden kendimce pollyannacılık oynuyorum...Pembe olsun biraz hayat, aptal ama mutlu olayım. Kimse kim olduğumu bilmesin, öylesine gizemsiz, saçma sapan ama az da olsa mutlu...

"Rüya, bütün çektiğimiz.
Rüya kahrım, rüya zindan.
Nasıl da yılları buldu,
Bir mısra boyu maceram... "
Ahmed ARİF

yeter tenimi acıtmayın...

''...sizce ''fedakarlik'' nedir?
aslında fedakarlık başkalarına işkence etmek için kullanılan kirli bir alettir. üstelik de onurlandırılan, bazen kullanılması için teşvik edilen bir alet. kendi mutluluğunuz için yapmadığınız her hareket sizi başkalarına işkence etmeye bir adım daha götürecektir. fedakarlık yapanlar aslında sevgi dolu insanlar değil, tam tersi kendine acıyan insanlardır ve çok tehlikelidirler.
yaptığınız her şeyi kendiniz için yapın, keyif aldığınız şeyleri yapın, mutlu olun, tatmin olun. o zaman göreceksiniz ki sizin bu doymuşluğunuz çevrenize ulaşacaktır. bunun adı da fedakarlık olmayacaktır. mutluluk da mutsuzluk gibi bulaşıcıdır. kimseyi kendinize borçlu bırakmazsınız, kimseden teşekkür beklemezsiniz, çünkü siz doğal olarak mutluluğunuzu paylaşmışsınızdır.
eğer işin içine bir şeyler adına hareket etmek girdiyse yandınız demektir. sevgi adına bile olsa bu hareket görev, hizmet, karşılık beklemek gibi bir sürü ekle çoğalacak ve sonunda siz şiddetle dolu olarak, hem de ben her şeyi senin için yaptım kandırmacasında karşınızdakini suçlayacaksınız.
kendiniz olun ve hiç kimse ve hiçbir şey için bundan vazgeçmeyin.sizden fedakarlık bekleyenleri reddedin ve sizde kimse için fedakarlık yapmayın.eğer işkenceci olmak istemiyorsanız, fedakarlık sözcüğünden vazgeçin.''

“Bedeni bir bütün olarak tanımak ve ona iyi bakmak zorundasın. Ruh ve bedeni birbirinden ayrı düşünmek, sadece içsel parçalanman artırır.”

“Var olabilmek, kadın olabilmek ya da erkek olabilmek için, önce ayaklarının gerçeğin üstüne basması gerekir. Ayaklar gerçeğin üstünde ilerlemiyorsa zaten yol da yok demektir.”

“Kadın olarak var olabilmek öylesine kıymetli bir varoluş, bunu yaşamanın mutluluğunu anlatabilmek çok zor, böyle bir mutluluğu yaşadığın zaman, başka kadınların da varolabilmeleri, senin için kaçınılmaz bir arzu oluyor...”

çıksanıza

Çıksanıza, bence çok tatlı çocuk hem senden de hoşlanıyor niye böyle yapıyorsun? Senden çok hoşlanıyor bi denesen? ne saçma sapan ne gereksiz cümlelerdir bunlar. Sanane ya ben birini istersem ararsam vs bulurum sana neden dert oluyor ki bu? Bekar arkadaşı olan herkes için geçerli aslında az çok bu isyan. Neden bekarlara sevgili bulunmaya çalışılır. Bir kitle neden bunu kendine görev edinir? Ne kadar ahmakça bir düşünce grubudur bunlar. Sevgili, ilişki istememenin nesi gariptir? İnsan yalnız da yapabilir, huzurlu olabilir. Şimdiden evlenceğim insanı bildiğim için belki de ilişki beklentisinde olmamam. İnsanlar neden ilişkisiz yaşayamaz ki?Bekarken hepsi ilişkideyken biri senin değil midir:) Ah bu aşksız yapamam grubu beni bayıyor... Git kendi hayatınla ilgilen, sadece bekarlar da mutlu yaşar bunu bilmen yeter sana o kadar algı yeteneğin varsa:) Ben zaten evlilik ilişki karşıtıyım yıllardır, bunlar beni iyice soğutuyor inat kişiliğimden dolayı. Özgürlük, biraz hiç değilse özel hayatta özgürlük istiyorum. Bugün özel hayat yerine politika ve sanat konuştum mesela ben bunları konuşma taraftarıyım sevgili konuşmaktansa:) Karşımdaki insan akıllı olsun bana cevap verebilsin ama küfürle yada benzeri saçmalıklarla değildi mantıklı çözüm yolları bularak. Abeci olmasın:) Bırak herkes istediği, yaşayabildiği hayatı yaşasın. Herkes kendi yoluna baksın.( agresif içerik alkolle birleşince ortaya böyle birşey)

bira hamallık

Bira içmek hep hamallık gelirdi bana taşıyıcı olmak istemezdim hiç. Ta ki bugüne kadar hem kafam güzel olsun hem uykum gelsin huzurla uyuyım istedim. Bu yüzden de alkollerin en hafifi ve dingini olan birayı seçmeme neden oldu. Sevdiğim ev ortamı mekan black&white'ı seçtim:) Sonrasında birkaç resim gördüm öyle hissizce baktım... Mutluydum diğerleri için nitrdüm kendim için, yeniden evde içmeye başladım net başında bir yandan da film keyfi yaparken. Seçtiğim film yanlıştı ama "Milk" öyle yabana atılacak birşey yaparken seyredilecek kadar değersiz değildi...Filme haksızlık ettim ama elimden gelen başka birşey yoktu. De'leri da'ları ayırmamak içtenlikle dürüstçe imkansız, sınırsız ahlaksızca yazmak istedim. Kendime mi sana mı duydğum saygıdan bilemedim ama yine de yapamadım...
Mutluluklar diledim içimden sadece O'na başka birşey geçmedi değil içimden ama yapamadım...
Bana yakıştıramadım, bu kadar konuştuktan, kötüledikten çirkinleştirdikten sonra yapamadım...
Mutlu oldum senin adına, üzülmedim diğerleri gibi...
Sadece hüzünlendim içten neden, nasıl sorularının cevabını aradıkça:)
Yalan oldum, arsız oldum belki sana göre...
Ama istemedim seni artık, severken başkasını gerçekten sadece mutlu ol istedim...
Riyakarlık yapmadan, huzurluydu artık içim senin için:)
Ezik oldum, ister oldum vs ama ben artık mutlu oldum...
Unuttum yada pişman oldum değil söyediğim sadece senin adına mutlu oldum.
Kendim için artık huzur buldum...

"yüreklice düşün.
gir bu yola seve seve! iyi yaşamayı sonraya bırakan kimse
yolunda bir ırmakla karşılaşıp da akıp geçmesini bekleyen
köylüye benzer...
oysa ırmak hiç durmadan akıp gidecektir.''
Immanuel KANT