başına buyruk

Milk'i izliyorum sözde... Öylece ekrana bakıyorum insanlar geliyor geçiyor, konuşuyorlar vs. Fakat benim aklım tek bir şeyle meşgul olduğu için öyle mal gibi bakıyorum sadece tv'ye... Yazım hatası yapma isteği dolu içim kurabildiğimden de öte devrik cümleler yazsam belki geri gelir dinginliğim. Emek ne zor zanaatmiş. Çok büyük aşklar varmış herşeye göğüs gerebilen, bugün aldığım bir haber karşısında ürperdim. Titre ve kendine gel derdim ama hala kendime gelemedim... Biraz okudum aklım dağılsın diye onu da yapamadım... S

ezop fabl...

Bir inek, bir beygir, bir eşek, etrafa dağılıp insanların ne yaptıklarını öğrenmeye ve üç yıl sonra buluşmaya karar verirler... Her biri başka yöne gider.

Aradan üç uzun yıl geçtikten sonra buluşma yerine önce inek ve beygir gelir... İkisi de perişan bir halde, zayıflamış, dişleri dökülmüş, kamburları çıkmış, adeta çökmüştür.

Beygir merakla sorar: 'Nedir bu halin inek kardeş?'

İnek acıklı bir şekilde içini çekerek anlatır:

'Sorma beygir kardeş... Bu insanlar çok merhametsiz... Beni durmadan birbirlerine sattılar. Alan sütümü sağdı. Bir inek daha bulup onu yanıma koyarak bizi çifte koştular, aç bıraktılar. Canımı zor kurtardım be kardeş.'

Beygir de acı acı başını sallayarak anlatır:

'Ah, sorma... Benim de ağzıma bir demir parçası geçirdiler, ağzımı açamadım. Üzerime bindiler, ses çıkaramadım. Biri indi, öbürü bindi! Binmedikleri zamanlar zincire vurdular. Belim çöküp de onları taşıyamaz bir hale geldiğinde arkama kocaman bir araba bağladılar. Bu sefer birçoğunu yeniden taşımaya başladım. Ben onları taşıdıkça, daha hızlı gitmem için kırbaçladılar. Canımı zor kurtardım inek kardeş.'

İnek ve beygir böyle konuşurken uzaktan eşek görünür. Hayli neşelidir. Islık çala çala, taşlara tekme ata ata, hoplaya zıplaya gelir. Mutludur. Üstelik şişmanlamıştır. Tüyleri pırıl pırıl parlamakta, gözlerinin içi gülmektedir. Üzerinde lacivert takımlar vardır.

İnek ile beygir şaşırmış bir şekilde, 'Nedir bu halin? Neler oldu? Neden böyle zevkten dört köşesin?' diye sorarlar.

Eşek keyifli bir şekilde anlatır:

'Sizden ayrıldıktan sonra uzakta bir memlekete vardım. Birisi yukarı çıkmış bağırıyor, bağırdıkça insanlar onu alkışlıyordu. Ben de yüksekçe bir yere çıkıp bağırdım. Benim bağırmamı bilirsiniz, yeri göğü inletirim. Sesimi duyan benim yanıma koştu, duyan duymayana haber verdi, etrafım insanla doldu. Onlar geldikçe ben daha çok bağırdım. Haktan, hukuktan, refahtan, adaletten filan bahsettim...'

'Eee, sonra ne oldu?'

'Ne olacak beni başkan seçtiler!'

'Deme yahu.. Yani sen başkan mı oldun?'

'Evet... Bir şey yapmama gerek kalmadı. Ben bağırdıkça onlar 'Seninle gurur duyuyoruz' diye alkışladılar. Ben de yedim ve bağırdım, yedim ve bağırdım!'

'Pekiii, senin eşek olduğunu anlamadılar mı yahu?'

'Valla, yarısı anladı ama diğer yarısına anlatamadı!'

Chaplin

Sıkıntıdan yine kendimi okumaya vermişken, chaplin hayranlığımdan onunla ilgili birşeyler okuyup bilgilerimi tazelemek istedim. Eski film tutkumdan mıdır, pandomim tutkumdan mıdır, Charlie Chaplin hep en üst düzeydir benim için sinemada. Hatta sırf bu yüzden Mr. Bean's Holiday'i inanılmaz bir önyargıyla uzun süre izlemeyi reddetmiş, kopyacı olduklarını iddia etmiştim.Çok da kötü sayılmazdı, benim holigan tepkilerimi haketmemişti hiç değilse...
Neyse bugün yaşamını okurken gözüme bir kaç önemli sözü takıldı. Yazmak istedim...


“Bana komünist dediler, oysa sadece hümanistim.”

” Ayrılığı mı anlatmak istiyorsunuz? Koca bir tren istasyonunu çekmeyi boş verin. İyi bir aktörün yüzüne düşen tren gölgesini çekin yeter. Bir volkanı mı anlatmak istiyorsunuz? Aktörün kaşığıyla fincanda çayı karıştırması yeter. Ben hep bunu yapmaya çalıştım. Beni ilgilendiren tek şey, kameramın aktörü anlatmasıydı...”

“Edindiğimiz bilgiler bizi alaycı yaptı; zekamızı ise katı ve acımasız. Çok düşünüyoruz ama az hissediyoruz.”

"Sinemada hareket sözden güçlüdür. Binlerce kelimeyle anlatamayacağınız şeyi tek bir hareketle anlatabilirsiniz. Söylemediklerinizi de seyirci kendi kafasının içinde işitmiştir zaten. Seyirci hüzünlü bir surat gördüğünde, bildiği bütün acı sözleri, hayatının bütün mutsuz anlarını o suratla özdeşleştirir. Bir şey söylemenize gerek kalmaz. Aynı şey bütün duygular için geçerlidir..."

Ve en etkilendiğimse doğruluğundan emin olamasakta son sözleri...

Ölüm döşeğinde çağrılan papazın "Tanrı ruhunu bağışlasın" sözleri üzerine, ünlü komedyen Chaplin'in son sözleri şunlar oldu:
"Neden olmasın? Her şeyin sahibi o..."

hayrola?

Hande Yener'in son albümünü dinliyorum günlerdir. Eskiden severdim şimdi zor da olsa alıştım tarzına yada sevmek zorunda kaldım evde 24 saat dinlenildiğinden. Ama asıl problemim bir insan nasıl bu kadar değişebilir? Bir kaç yıl öncesine kadar röportaj vermeye utanan kadın gay dostu olduğundan ve sürekli gay barda takıldığından sanırım bir özgüven kraliçesi haline geldi. Disco Kralı'nda izlediğim yatağın üstünde show yapan kadın "sana kırmızı çok yakışıyor" zamanından 1500 yıl ilerideydi.Albümün adı da bu yüzden "Hayrola" olsa gerek. Birçok çevre tarafından pek kabul görmese de bence olağanüstü bir değişim, sahnesine de geçen yıl tanık olduktan sonra şimdiki tarzı pek müzik zevkime uymasa da seviyorum Hande Yener'i ve yaptıklarını. Değişim güzeldir, herkes için gereklidir bence...ve bence şimdiye kadar yaptığı en güzel albüm bu. Sözler yanyana sohbet ediyormuşuz gibi olsa da güzel:)

"siz"
Ben basit bir insanım
İyiliğe inanıyorum
Ben yalnız bir insanım
Ve sizden korkuyorum
Devir sizin devriniz
O kadarını bilirim
Yolumdan biraz çıksam
Aranıza girebilirim
O yalan dünyanızın
Keyfini sürebilirim
Siz kimsiniz?
Ama kimsiniz?
Karanlık gibisiniz
Fanisiniz
Birdenbire tüm renklere bürünür gibisiniz
Zalimsiniz

yaz gelse...

Havalardan olsa gerek içim huzursuz, mutsuzum. Çocukluğumdaki gibi kapı arkasına saklanıp kimse beni görmesin,duymasın bende onlardan uzak olayım istiyorum. Kafam kaldırmıyo diyen yaşlıları giderek daha iyi anlıyorum. Ne zaman yaz gelicek? İncecik bluzlar giyip, parmak arası terliklerimizle ne zaman sokağa çıkıcaz?
Sıkıldım bu soğuklardan:(